خلیج فارس یکی از مهمترین آبراه های جهان است که کشورهای موجود در این حوزه، دو سوم نفت جهان را تامین می کنند. این خلیج از طریق تنگه هرمز به دریای عمان و اقیانوس هند متصل می شود. گردش آب خلیج فارس و تنگه هرمز با توجه به کاربرد آن در کشتیرانی، شیلات و تخمین نحوه انتشار آلودگی همیشه از اهمیت زیادی برخوردار بوده است، به همین دلیل از سال 1918 تاکنون مطالعات زیادی در خصوص نحوه گردش آب در خلیج فارس و تنگه هرمز صورت گرفته است. به گفته(Alhajiri, 1991) در هر 6 دقیقه یک کشتی اقیانوس پیما از این تنگه می گذرد که این خود نشان از اهمیت بسیار زیاد این تنگه است. گردش آب در تنگه هرمز به صورتی است که آب دریای عمان از سطح و از سمت سواحل ایران به بالادست خلیج فارس جریان می یابد و آب نسبتا شورتر خلیج فارس از لایه های پایینی و از سمت کشور عمان به خلیج عمان می ریزد. هدف از این مطالعه، بررسی نحوه گردش آب در تنگه هرمز با استفاده از مدل سه بعدی هیدرودینامیکی کوهیرنس (Luyten et al, 1999)است که در 10 لایه از سطح تا بستر گردش آب مورد بررسی و مطالعه قرار گرفته است. در این مدل، داده های هواشناسی 54 ساله به صورت میانگین روزانه بکار گرفته شده و همچنین چهار مولفه اصلی جزرومد O1, K1, S2, M2 در مدل اعمال شده اند. مدل مذکور به صورت روزانه، الگوی جریان از سطح تا بستر را بر اساس تغییرات چگالی و شوری و تبادل باروکلینیکی بین گرادیان فشار و گرادیان چگالی را محاسبه و شبیه سازی نموده است. پیش بینی های به عمل آمده توسط مدل با مشاهدات میدانی در تنگه هرمز مقایسه شده که دارای توافق بسیار خوبی هستند.